عکس دختر ی از پشت پنجره       هر روز غروب پنجره تنهاییم را میگشایم و آرام و مظلومانه به گیسوان بلند و پریشان خورشید، خیره میشوم به سرزمین های سکوت گرفته غروب،به سوی جزیره های ناشناخته ای که تو در خیالم کوبیده ای،به همه نام ها می خوانمت و به همه لهجه ها فریادت میزنم

                               اما تو نمی شنوی...

[ چهارشنبه ٢٩ شهریور ۱۳٩۱ ] [ ۱٠:۳٤ ‎ق.ظ ] [ ] [ نظرات () ]